Her Kapıdan Girmemek de Bir Sadakattir

Bazı ilişkiler, "özgürlük" kisvesiyle sınırsızlık içinde yavaş yavaş dağılır. Çünkü özgürlük, her şeyi yapabilmek değil; neyi yapmamayı seçtiğimizdir. Kimi temaslar, fiziksel değil duygusaldır; kimi ihanetler, gizli değil göz göre göre yaşanır. Ve kimi seçimler, “yasak” olmadığı hâlde içten içe sevdayı kemirir.

Olgun bir ilişkide asıl mesele, partnerinizin rahatsız olduğu bir bağı “bana ne” diye geçiştirmek değil; “ben bu bağla kim oluyorum?” diye sormaktır.
Çünkü sadakat, bir kural değil; bir yönelimdir.
Sadakat, kapalı kapılar değil, tercih edilen açıklıklardır.

İlişkinin ruhunu taşıyan asıl soru şudur:
“Ben seni seçerken, neleri dışarıda bıraktım?”
Ve bir ilişki, bu dışarıda bırakmalarla büyür.
Çünkü her seçiş, diğer ihtimallerin yasını da taşır.

Bazı sohbetler gereksizdir.
Bazı geçmiş bağlar artık size hizmet etmez.
Bazı iltifatlar size ait değildir.
Ve bazı kapılar ardında ne olduğunu bilseniz bile artık açmamanız gerekir.

Bu “kısıtlanmak” değildir.
Bu, kendi karakterinize ve kurduğunuz bağa duyduğunuz saygıdır.
Ve saygı, ancak sınırlar varsa mümkündür.

Zihninizin köşesinde hâlâ açık duran her kapı, sevgiyi içeriden kemirir.
Siz hâlâ başkalarının ilgisine açıkken, ilişkiniz o açık kapılardan üşür.

Özgürlük, seçenekleri arttırmak değildir.
Olgunluk, hangi seçeneklerin size artık ait olmadığını bilmektir.
Ve işte o anda, ilişkiniz sadakatle değil, bilinçle büyür.

Ömer Kurt